Translate
Σάββατο 14 Απριλίου 2018
Παρασκευή 13 Απριλίου 2018
Τετάρτη 11 Απριλίου 2018
Ο έλεγχος των κινήσεων ανά ηλικία
Είναι γνωστό
ότι ο έλεγχος των κινήσεων του ανθρώπου γίνεται από το νωτιαίο μυελό και από το φλοιό των μεγάλων ημισφαιρίων του
εγκεφάλου. Κατά την πάροδο του χρόνου όλα αυτά τα τμήματα ωριμάζουν ηλικιακά
αλλά όχι ταυτόχρονα. Στο φλοιό των μεγάλων ημισφαιρίων του εγκεφάλου το πρώτο
πράγμα που ωριμάζει είναι τα κέντρα που είναι υπεύθυνα για την εισαγωγή
πληροφοριών μέσω των συστημάτων του οργανισμού και τα κέντρα που θα μεταδώσουν
αυτές τις εντολές. Στη συνέχεια ακολουθούν τα κέντρα τα οποία παίζουν σημαντικό
ρόλο στην αναγνώριση και στην κατανόηση των πληροφοριών που καταφθάνουν.
Τέλος παίρνουν σειρά τα ανώτερα κέντρα
του φλοιού που είναι υπεύθυνα για τη συνείδηση και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της
νόησης και της ομιλίας. Αυτή η τελευταία διαδικασία κρατάει ακόμα και όταν ο
άνθρωπος ωριμάσει ηλικιακά
Στις ηλικίες
6-7 το συνολικό βάρος του εγκεφάλου που είναι υπέυθυνο για τον έλεγχο της
κίνησης είναι περίπου στο 80% του μεγέθους που πρέπει να έχει όταν επέλθει η
ωρίμανση. Το παιδί ηλικίας 7 ετών έχει διαμορφώσει ήδη τα νευρικά κύτταρα του
εγκεφάλου και ειδικά αυτά που βρίσκονται στο φλοιό των μεγάλων ημισφαιρίων.
Σε αυτή την
ηλικία τα παιδιά εκτελούν κινήσεις που συντονίζουν χέρια και πόδια αλλά είναι
πιο ασταθείς σε σχέση με μεγαλύτερες ηλικίες καθώς είναι ευπαθή σε οποιοδήποτε
εξωτερικό ερέθισμα.
Οποιαδήποτε
εντολή η επεξήγηση σε αυτή την ηλικία δεν μπορεί να κατανοηθεί πλήρως και δεν είναι ικανή να συντελέσει στην
ορθότητα μιας κίνησης. Όπως είπαμε και πιο πριν αυτό οφείλεται στην ελλιπή
ωρίμανση των ανωτέρων κέντρων του φλοιού των μεγάλων ημισφαιρίων του εγκεφάλου
και ως εκ τούτου τα νευρικά κύτταρα είναι πολύ χαλαρά συνδεμένα μεταξύ τους
ακόμα.
Στις ηλικίες
7-10 θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στις μεθόδους επίδειξης του
αντικειμένου παρά στην προφορική επεξήγηση. Κατά τη διάρκεια της μάθησης είναι
καλό να χρησιμοποιούνται και μέσα τα οποία αυξάνουν την προσοχή και σε άλλα
αισθητήρια όργανα. Ο προπονητής θα πρέπει να εισάγει την κινητική ενέργεια, την
οπτική παράσταση καθώς και τα ακουστικά ερεθίσματα στη διδασκαλία παράλληλα με
την προφορική επεξήγηση για να μπορέσει να κάνει πιο ομαλή τη μετάβαση από τις
απλές κινήσεις στις πιο σύνθετες.
Στις ηλικίες
10-12 η σύνδεση των νευρικών κυττάρων μεταξύ τους είναι πολύ μεγαλύτερη και
περίπου στο ίδιο στάδιο με αυτή των ενηλίκων. Τα ανώτερα κέντρα του φλοιού που
είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη της νόησης και της ομιλίας έχουν αναπτυχθεί σε
ικανοποιητικό επίπεδο και αυτό επιτρέπει στο προπονητή να χρησιμοποιεί πιο συχνά
τη προφορική επεξήγηση και να διδάσκει πιο σύνθετες αθλητικές κινήσεις.
Στα παιδιά
ηλικίας 11-13 αρχίζει να ωριμάζει το γενετικό σύστημα με αποτέλεσμα την αύξηση
της διεγερσιμότητας και τη μερική αστάθεια στη λειτουργία του εγκεφάλου. Αυτή
τη περίοδο η ανάπτυξη των κινητικών ικανοτήτων μειώνεται και παρατηρείται
επιβράδυνση στην αύξηση της μυικής δύναμης. Η ηλικία αυτή είναι μια μεταβατική
περίοδος όπου το παιδί αρχίζει να αποκτά αθλητική ειδίκευση και με τη βοήθεια
της πολύπλευρης φυσικής και λειτουργικής προπόνησης μπορεί με επιτυχία να
περάσει στο επόμενο στάδιο.
Στις ηλικίες
14-16 η ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με αυτή των
ενηλίκων πράγμα που επιτρέπει τη βαθύτερη κατανόηση ενός προπονητικού
προγράμματος.Ο έλεγχος των κινήσεων θεωρείται δεδομένος και πλέον το παιδί
μπαίνει στη διαδικασία αφομοίωσης πιο σύνθετων διαδικασιών προπόνησης. Η
διαφορά σε αυτή την ηλικία από τον ενήλικο αθλητή είναι η μειωμένη αντοχή του
που όσο περνάει ο χρόνος γίνεται περισσότερο αντιληπτή, η αποτελεσματικότητα
του στα σουτ και τις πάσες και τέλος τα πολλά λάθη.
Δευτέρα 9 Απριλίου 2018
Ισορροπημένη διατροφή και ενεργειακό ισοζύγιο
Αν κοιτάξει
κανείς τη διατροφική αλυσίδα θα διαπιστώσει ότι καμία τροφή από μόνη της δεν
διαθέτει όλες τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.
Για να γίνει
αυτό πιο εύκολα κατανοητό θα πρέπει κάποιος
να γνωρίζει ότι η σωστή διατροφή εξαρτάται από τα διατροφικά ισοζύγια τα
οποία κάθε γεύμα θα πρέπει να τηρεί.
Ενεργειακό ισοζύγιο
Στον
ανθρώπινο οργανισμό παράγεται έργο η θερμότητα. Αυτή η ικανότητα παραγωγής
ονομάζεται ενέργεια. Η αρχή διατήρησης της ενέργειας όπως και στη Φυσική ισχύει
κατά κανόνα και εδώ.
Παραγωγή έργου = Παροχή
ενέργειας από τις τροφές και τα ενεργειακά αποθέματα
Ο άνθρωπος
διαθέτει από μόνος του αρκετά ενεργειακά αποθέματα και δεν είναι απαραίτητο
κάθε φορά αυτό το απόθεμα να το προσλαμβάνει από τις τροφές. Η τροφή
αναπληρώνει το χρησιμοποιούμενο ενεργειακό απόθεμα και παρέχει άμεσα ενέργεια.
Η εξισορρόπηση του ενεργειακού ισοζυγίου έχει άμεση συνάρτηση με τα παραπάνω.
Μονάδα μέτρησης τροφικής ενέργειας
Οι τροφές που καταναλώνει ο ανθρώπινος οργανισμός
περιέχουν ενέργεια. Η ενέργεια αυτή αποτυπώνεται σε χιλιοθερμίδες(kcal).Η
χιλιοθερμίδα εκφράζει το ποσό της θερμότητας που απαιτείται για να αυξηθεί η
θερμοκρασία ενός λίτρου νερού από τους 14,5 στους 15,5 βαθμούς Κελσίου.
Οι
υδατάνθρακες , τα λίπη και οι πρωτεΐνες όπως είπαμε πιο πριν είναι
μακροθρεπτικά στοιχεία και φορείς της ενέργειας. Σε αντίθεση με αυτά τα
μικροθρεπτικά στοιχεία βοηθούν στην απελευθέρωση της ενέργειας.
Απαιτήσεις του ανθρώπινου οργανισμού
σε ενέργεια
Είναι πάρα
πολύ εύκολο για οποιονδήποτε να υπολογίσει την περιεκτικότητα των τροφών σε
ενέργεια αλλά συνάμα πάρα πολύ δύσκολο να αποτυπώσουμε με ακρίβεια ποιες είναι
οι ενεργειακές απαιτήσεις ενός
ανθρώπινου οργανισμού. Κατά κανόνα αυτές καθορίζονται από τα τέσσερις βασικούς
παράγοντες:
Βασικός μεταβολισμός
Ο βασικός
μεταβολισμός αφορά τη δαπάνη ενέργειας ενός ήρεμου και νηστικού ανθρώπου υπό
φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος του και θερμοκρασία περιβάλλοντος από 27-31
βαθμούς Κελσίου. Περίπου το 60% του βασικού μεταβολισμού χρησιμεύει στη
παραγωγή θερμότητας ενώ όλο το υπόλοιπο διατηρεί τις ζωτικές λειτουργίες του
οργανισμού. Πρακτικά η εύρεση του βασικού μεταβολισμού δίνεται από τον τύπο:
Βασικός Μεταβολισμός =
Σωματικό Βάρος(kg)x 24
Από αυτό τον
τύπο γίνεται κατανοητό ότι για το βασικό μεταβολισμό χρειάζεται σχεδόν 1Kcal ανά ώρα και kg σωματικού βάρους. Για τις γυναίκες η
τιμή αυτή πέφτει περίπου στο 0,9 λόγω
της μεγαλύτερης ποσότητας που έχει σε υποδόριο λίπος και άρα σε μικρότερη εκπομπή
θερμότητας.
Όσον αφορά
τους ηλικιωμένους ο βασικός μεταβολισμός είναι χαμηλότερος σε περιόδους
νηστείας ενώ όταν υπάρχει σωματική επιβάρυνση είναι αυξημένος.
Ενεργειακή δαπάνη κατά την άσκηση
Με τον όρο
ενεργειακή δαπάνη εννοούμε την ενέργεια που απαιτεί ο ανθρώπινος οργανισμός
όταν αθλείται σε συνάρτηση με την ένταση και τη διάρκεια της επιβάρυνσης που
δέχεται καθώς και με τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει.
Εκτός από
την ένταση, τη διάρκεια της επιβάρυνσης και τη μυϊκή μάζα η ενεργειακή δαπάνη
εξαρτάται από την ηλικία και σε μεγαλύτερο βαθμό από τη μέγιστη πρόσληψη
οξυγόνου σε συνάρτηση με την αερόβια προπονητική κατάσταση του αθλητή.
Ένας αθλητής
μέσης απόδοσης ο οποίος κάνει μαζικό αθλητισμό η αθλείται για λόγους υγείας
αξιοποιεί το 60%περίπου των 2-3 λίτρων ανά λεπτό που είναι η μέγιστη πρόσληψη
οξυγόνου. Σύμφωνα με αυτό μπορεί να καταναλώσει 400-600kcal την ώρα.
Ένας
επαγγελματίας αθλητής με ικανότητα πρόσληψης οξυγόνου 6 λίτρα ανά λεπτό μπορεί
να καταναλώσει λόγω της προπονητικής του κατάστασης 1500kcal την ώρα.
Θερμογένεση των τροφών
Η
θερμογένεση που προκαλούν οι τροφές δεν είναι τίποτε άλλο από την ενέργεια που
πρέπει να δαπανήσει ο οργανισμός για την επεξεργασία των τροφών που δέχεται.
Οτιδήποτε κι αν καταναλώσει ο άνθρωπος επιφέρει αύξηση του ενεργειακού
μεταβολισμού η οποία έχει άμεση σχέση με όλες τις διαδικασίες μετατροπής και
αποδόμησης των θρεπτικών ουσιών. Κάθε θρεπτικό συστατικό έχει διαφορά ως προς
το ποσό ενέργειας που απαιτεί με μεγαλύτερο αυτό των πρωτεϊνών το οποίο απαιτεί
το ¼ περίπου της συνολικής ενέργειας της τροφής. Αντιθέτως στα λίπη το ποσό
αυτό είναι κάτω από το 1/10 ενώ στους υδατάνθρακες είναι παραπάνω από τα λίπη αλλά παραμένει
κάτω από το 1/10.Απο τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι σε μια διατροφή που
περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω περίπου τα 2/10 χάνονται και χαρακτηρίζονται ως
θερμιδική απώλεια λόγω της επεξεργασίας του οργανισμού κατά τη διάρκεια πρόσληψης
των τροφών.
Απώλειες κατά τη πέψη
Κατά τη
διαδικασία της πέψης από τον ανθρώπινο οργανισμό χάνεται περίπου το 1/10 της
ενέργειας των τροφών.
Το ιδανικό σωματικό βάρος
Το αν
κάποιος άνθρωπος έχει αυξήσει το λίπος του μπορεί να το νιώσει ξεκάθαρα
πιάνοντας τη κοιλιά του και να το δει παρατηρώντας το σώμα του στον καθρέπτη
από πλάγια θέση. Παρόλα αυτά αν κάποιος θέλει να υπολογίσει με ακρίβεια είτε το
ακριβές βάρος του είτε το ποσοστό των παραπανίσιων κιλών μπορεί να το κάνει
χρησιμοποιώντας τον τύπο του Broca.
Ο τύπος του Broca
Σύμφωνα με
το τύπο του Broca για
να υπολογίσει ένας άνθρωπος το φυσιολογικό του βάρος όταν από το ύψος του σε
εκατοστά αφαιρέσει τον αριθμό 100.
Φυσιολογικό Βάρος
=[Ύψος του αίματος(cm)] – 100
Με βάση τον
παραπάνω τύπο μπορεί κανείς να υπολογίσει ότι το ιδανικό βάρος προσδιορίζεται
με την αφαίρεση του 15%του φυσιολογικού βάρους από τις γυναίκες και του 10% από
τους άνδρες.
Δείκτης μάζας σώματος
Ο δείκτης
μάζας του σώματος υπολογίζεται από τον τύπο:
ΔΜΣ = Σωματικό
Βάρος/(ύψος του σώματος σε m)2
Για
παράδειγμα ένας αθλητής ύψους 1,90m πολλαπλασιάζει το ύψος του σε μέτρα με τον εαυτό του. Δλδ
(1,9m x1,9m =3,61m2).Στη συνέχεια διαιρεί το βάρος σε κιλά με αυτό τον αριθμό.(Έστω ότι
είναι 90kg τότε
θα είναι 90kg/3,61m2=24,9kg/m2).
Σάββατο 7 Απριλίου 2018
Η εγκεφαλική λειτουργία κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού
Είναι γνωστό
και κατανοητό από όλους ότι για να μάθει κάτι ένας άνθρωπος θα πρέπει αρχικά να
κατανοήσει τα μέρη και τις λειτουργίες του θέματος που τον ενδιαφέρει και στη
συνέχεια με τη συνεχή ενασχόληση του να αποκτήσει πείρα. Μόνο με αυτό τον τρόπο
θα μπορέσει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των γύρω του.Ακόμα πιο σύνθετο από
αυτές τις έννοιες είναι η διαδικασία ελέγχου της κίνησης του ανθρώπινου
οργανισμού. Σε αυτή τη περίπτωση είναι απαραίτητο για ένα προπονητή να γνωρίζει
την κατασκευή και τις λειτουργίες όλων των συστημάτων του ανθρώπινου
οργανισμού. Σε αντίθετη περίπτωση και κάτω από τη πίεση φυσικών και
συναισθηματικών πολλές φορές επιβαρύνσεων ο αθλητής μπορεί να μειώσει αισθητά την
αθλητική του απόδοση και να φθείρει την ίδια του την υγεία. Όταν λοιπόν μιλάμε
για προπόνηση που αφορά παιδιά και εφήβους χρειάζεται πάντοτε πολύ μεγάλη
προσοχή.
Ο αθλητισμός
γενικά και το μπάσκετ ειδικότερα αποτελεί άθλημα που αναπτύσσει τις φυσικές ικανότητες
του ανθρώπου, τον βοηθά να αποκτήσει σωστή στάση του σώματος και κατ επέκταση
να βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό την υγεία του.
Ο ρυθμός
ανάπτυξης και λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου αυξάνεται όταν ένα νέο παιδί
ασχοληθεί με το μπάσκετ. Τα πολύπλευρα ερεθίσματα που δέχεται ο αθλητής κατά τη
διάρκεια του αγώνα διεγείρουν και κατά συνέπεια ωριμάζουν πιο γρήγορα τα
νευρικά κύτταρα.
Στο άθλημα
του μπάσκετ όλα αλλάζουν πολύ γρήγορα με συνέπεια παίκτες και προπονητές να μην
μπορούν να προβλέψουν πράγματα εκ του ασφαλούς .Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ο
παίκτης να ενεργεί βάσει των συνθηκών που δημιουργούνται και όχι μηχανικά. Η
εγκεφαλική δραστηριότητα εκτιμά τις νέες συνθήκες οι οποίες δημιουργούνται,
αναζητά την επίλυση ενός τακτικού προβλήματος και συνάμα κάνει επιλογή της
επόμενης ενέργειας. Κατά τη διάρκεια του
παιχνιδιού ο αθλητής πρέπει να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή την θέση των συμπαικτών
και των αντιπάλων του, να επεξεργάζεται την τακτική του αντιπάλου που αντιμετωπίζει
και να μπορεί να προβλέπει την επόμενη κίνηση του είτε με τη μπάλα είτε χωρίς
αυτή. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα μια επιτυχημένη ενέργεια δεν καθορίζεται
από μια σωστή απόφαση αλλά από την ταχύτητα ενεργοποίησης των νευρικών του
λειτουργιών.
Μέσα σε πολύ
λίγο χρόνο ο ανθρώπινος εγκέφαλος δέχεται όγκο πληροφοριών από διάφορα
συστήματα του οργανισμού τις οποίες επεξεργάζεται. Αυτό σε συνδυασμό με την
ικανότητα της πρόβλεψης του παίκτη μπορεί να φέρει πολύ ικανοποιητικά
αποτελέσματα. Ο χρόνος που απαιτείται γι αυτή τη διαδικασία είναι περίπου 1,5-2
δευτερόλεπτα για ένα αθλητή μέσου επιπέδου ενώ για υψηλού επιπέδου αθλητές ο
χρόνος αυτός πέφτει στο 1 δευτερόλεπτο.
Από όλα τα
παραπάνω μπορεί να καταλάβει κανείς το πόσο σημαντική είναι η λειτουργία του
εγκεφάλου στο μπάσκετ. Η ενεργοποίηση του θα πρέπει να αποτελεί απαραίτητο
στοιχείο της προπόνησης ήδη από τα πρώτα στάδια επιλογής καθώς το νευρικό
σύστημα διαφέρει από αθλητή σε αθλητή. Μπορεί η πολυετής προπόνηση να βοηθά τον
ανθρώπινο εγκέφαλο να επεξεργάζεται πιο γρήγορα και πιο σωστά τις πληροφορίες
που δέχεται ωστόσο η κληρονομικότητα καταβολής του νευρικού συστήματος παίζει
κι αυτή με τη σειρά της πολύ σημαντικό ρόλο. Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα παιδιά
σε βραδυκίνητα και δεκτικά στη ταχύτητα ακόμα και από την ηλικία του
νηπιαγωγείου.
Κατά τη
σχολική ηλικία εκδηλώνονται επίσης ίδιες πάνω κάτω διαφορές. Τα παιδιά που
είναι βραδυκίνητα στην ταχύτητα λειτουργούν καλύτερα σε συνθήκες ηρεμίας αλλά
είναι πολύ δύσκολο να ανταποκριθούν στο μπάσκετ τουλάχιστον στα θέματα
ταχύτητας.
Πέρα απ όλα
τα παραπάνω ένα στοιχείο που είναι επίσης άξιο αναφοράς είναι η δεκτικότητα του
εγκεφάλου στη μάθηση. Είναι κάτι που διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αν η
διδασκαλία δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα τότε θα πρέπει πάντα να υπάρχουν
οι κατάλληλες διορθώσεις.
Με αυτό τον
τρόπο και με τη συνεχή επανάληψη θα μπορέσει ο νέος αθλητής να μάθει σωστά τη
τεχνική και να την τελειοποιήσει. Παρόλα αυτά πρόκειται για μια διαδικασία που
έχει ενίοτε ποικίλα αποτελέσματα και αποτελεί κύριο συστατικό της διαφοράς
μεταξύ των νέων αθλητών ως προς τις δυνατότητες τους.
Κυριακή 1 Απριλίου 2018
Αμυντικές Ασκήσεις-Part 2
Βασική Τεχνική της Άμυνας ΒΟΧ ΟUT- Aνάπτυξη Φυσικών Ικανοτήτων (Άσκηση 45)
Τεχνική της Άμυνας Έναντι Παίκτη στο Wing- Close out (Άσκηση 48)
Τεχνική της Άμυνας Έναντι Παίκτη στην Κορυφή- Close Out-1 Pass Away-Cutting (Άσκηση 49)
Τεχνική της Άμυνας-Βασική Τεχνική Help Recover- Close Out σε Συνδυασμό (Άσκηση 46)
Τεχνική της Άμυνας-Βασικ'η Τεχνική Close Out σε Συνδυασμό με Ανάπτυξη Άμυνας( Άσκηση 47)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



